یکی از مانورهایی که سیستم بایوتری روی بحث پروتزی اعمال کرده در قسمت کانکشن بین اباتمنت و فیکسچر است. زمانی که یک کانکشن درست و فیت داشته باشیم می‌توان مطمئن بود وقتی که فانکشنی نداریم در این ناحیه تجمع میکروبیال اتفاق نمی‌افتد و در مرحله فانکشن نیز پمپ میکروبی نخواهیم داشت. متعاقباً وقتی یک کانکشن کاملاً فیکس و پایداری را داریم از این بابت خیال ما راحت است که پمپ میکروبی بین اباتمنت و فیکسچر به حداقل می‌رسد. وقتی پمپ میکروبی حداقل مقدار باشد متوجه می‌شویم که در طولانی مدت پیچیدگی‌های پروتزی مانند شل شدن پیچ، شکستگی پیچ و حتی شکست فیکسچر (که همه می‌تواند ناشی از این باشد که پروتز در آن ناحیه بنابر دلایل مختلف شل است) به مراتب کمتر خواهد شد.

در این جراحی با توجه به شرایط بیمار و نیاز او، کاشت ایمپلنت آلمانی Bio3 توسط آقای دکتر آرش آذری پور با موفقیت انجام شد.

در این بیمار، یک جراحی فرش ساکت (Fresh Socket) با استفاده از ایمپلنت FIX انجام شد. دو دندان قدامی نیاز به کاشت ایمپلنت داشتند که یکی از آن‌ها دچار اختلاف ارتفاع لثه بود. بعد از کشیدن دندان‌ها، با استفاده از کورت داخل حفره را با دقت تمیز کرده تا به استخوان برسیم. در این مورد از یک کورت تیز استفاده شد تا تمامی ضایعات به طور کامل برداشته شود. سپس مقداری کلیندامایسین را داخل حفره دندان قرار می‌دهیم و بعد از حدود ۳۰ ثانیه دوباره کورتاژ می‌کنیم.

بعد از انجام اسکن داخل دهانی، طراحی گاید جراحی انجام می‌شود. به منظور طراحی گاید، اسکن دهانی را وارد برنامه کرده و CBCT با تأکید بر اینکه قرار است برای طراحی دیجیتال استفاده شود از رادیولوژیست دریافت شده و وارد برنامه 3Shape می‌کنیم. ابتدا باید دندانی که قرار است کشیده شود را از طرح حذف کنیم و پلن اکلوزال را طراحی نماییم و بعد دندان‌هایی که می‌خواهیم در ناحیه قرار گیرند را وکس آپ کنیم.

روش‌های مختلفی برای ساخت پروتز فوری وجود دارد که می‌تواند قبل یا بعد از جراحی مورد استفاده قرار گیرد. در این مورد جراحی، پروتز فوری ۴۸ ساعت بعد از عمل آماده و تحویل داده شد. در ابتدا اسکن بادی بسته شد و اسکن دهانی به طور دقیق و کامل انجام گرفت. خروجی کار به لابراتوار ارسال شد تا با استفاده از اباتمنت‌های تای بیس (Ti-Base) که لایبرری کامل دیجیتال دارند، پروتز به صورت پیچ شونده ساخته شود. بعد از یک روز، پروتز در لابراتوار ساخته و تحویل داده شد.

در مواردی که می‌خواهیم ایمپلنت را به صورت فرش ساکت (Fresh Socket) قرار دهیم سعی می‌کنیم فلپ را خیلی بلند نکنیم تا حدی که با استفاده از فورسپس بتوان ریشه دندان را گرفت و بیرون کشید. بعد از خارج کردن دندان، دیواره حفره توسط کورت کاملاً تمیز شد.
در این مرحله طبق پروتکل‌های موجود، دریلینگ برای کاشت ایمپلنت FIX انجام شد. نکته مهم این است که ایمپلنت را باید به صورت پالاتالی قرار دهیم و با استفاده از تورکی که در دستگاه داریم، میزان تورک را اندازه می‌گیریم که در این مورد حدود ۴۰ تا ۴۵ نیوتن بود که مقدار مناسبی است چون بیمار استخوان خوبی داشت و ایمپلنت در موقعیت صحیحی قرار گرفت. به منظور پر کردن فضای خالی در اطراف ایمپلنت از پودر استخوان استفاده گردید و ناحیه تحت عمل بخیه زده شد.
در این مورد جراحی، پروتز فوری ۴۸ ساعت بعد از عمل آماده و تحویل داده شد.