موضوعی که وجود دارد این است که اگر بخواهیم یک ایمپلنت را به صورت Immediate Load قرار دهیم لازم است که چند شرط را داشته باشیم. اولین شرط مربوط به خود بیمار است که استخوان فک و شرایط سیستمیک بیمار، اجازه ایمپلنت فوری را به ما بدهد. مورد دوم، مدل جراحی و نوع فیکسچری است که استفاده می‌کنیم و سوم، شرایط دهان بیمار از لحاظ اکلوژن و نیروهاست.

هدف از طراحی که در این فیکسچر مهندسین شرکت ارائه کردند این بوده که با عمیق‌تر کردن تردها در طراحی فیکسچر بتوانند به شما Primary Stability‌ بهتری را در استخوان‌های مختلف بدهند.

ایمپلنت بایوتری یک کار جالبی که انجام داده این است که هیلینگ اباتمنت سفارشی شده ارائه کرده است که متناسب با شکل پروفایل هر دندان طراحی شده و اندازه‌های مختلفی دارد. این یک مزیت برای سیستم ایمپلنت محسوب می‌شود. همچنین اباتمنت مناسب با هیلینگ را نیز در اختیار ما قرار داده است. در سیستم‌های دیگر مجبوریم از اباتمنت‌های پریمیل استفاده کنیم و آن را به طور سفارشی بسازیم که مشکلات خود را دارد.

تحقیق انجام شده بر روی ایمپلنت بایوتری در دانشگاه آلمان، میکرو گپ بین فیکسچر و اباتمنت بایوتری را با سایر ایمپلنت‌های موجود مقایسه کرده است. نتایج نشان می‌دهد، میکرو گپ بین فیکسچر و اباتمنت بایوتری به قدری کم است که حتی می‌تواند از اندازه یک میکروب هم کوچکتر باشد. بنابراین اگر بخواهیم در این ناحیه نفوذ میکروب را داشته باشیم باید حداقل به قدر اندازه میکروب، فاصله وجود داشته باشد تا میکروب بتواند وارد ناحیه گپ شود.

از مزایای کاشت فوری ایمپلنت می‌توان به زمان درمان بسیار کوتاه‌تر، حفظ ساختار بافت نرم و زیبایی ظاهری بهتر اشاره کرد. معایب کاشت فوری ایمپلنت نیز شامل از دست رفتن مقداری از مخاط و نیاز به تبحر و مهارت جراح است.

در کاشت ایمپلنت دندان، غیر از دو بعد باکال لینگوال و مزیو دیستال، یک بعد دیگر هم داریم که ایمپلنت در چه عمقی قرار می‌گیرد. عمق قرارگیری ایمپلنت دارای اهمیت بسیار بسیار زیادی است. در این شرایط، وقتی رادیولوژیست اعداد مربوطه را شناسایی کرده و گزارش می‌دهد، ما فقط مقدار استخوان موجود را داریم نه زاویه ایمپلنت را داریم و نه می‌دانیم ایمپلنت را در چه عمقی بگذاریم. آیا ایمپلنت باید در موقعیت ات کرست باشد یا کمی کرونالی‌تر یا حتی در عمق بیشتری قرار گیرد.